تبلیغات
بلوچكاره (قوم کوچ) - از هرمز کهنه تا میناب
 
بلوچكاره (قوم کوچ)
سلام بر بلوچکاره های: جیرفت، بارز، رودبارزمین، کهنوج، منوجان، نودژ، رودان، رودخانه، میناب؛ سیریک، سندرک، بشاگرد، جاسک، بندرعباس
درباره وبلاگ


قوم بلوچكاره یكی از اقوام اصیل آریایی هستند كه تاریخی پراز فراز و نشیبی داشته ، در گذشته قوم بلوچكاره را قوم كوچ خطاب می كردند ، این قوم در جنوب كرمان ، شرق هرمزگان و غرب بلوچستان ساكن هستند . بنا به نوشته های حكیم فردوسی این قوم قبل از حكومت سلسله كیانیان در همین منطقه ساكن بودند و در تمام جنگ ها از ایران دفاع كردن و هرگز برای حكومت خون كسی را پایمال نكردند .
پس گُستهم اشکش تیز گوش / که با زور و دل بود و با مغز وهوش
یکی گرز دار از نژاد همای / به راهی که جُستیش بودی بپای
سپاهش ز گُردان کوچ و بلوچ / سگالیده جنگ و برآورده خوچ
کسی در جهان پشت ایشان ندید / برهنه یک انگشت ایشان ندید
درفشی برآورده پیکر پلنگ / همی از درفشش ببارید جنگ ...
نگه کرد کیخسرو از پشت پیل / بدید آن سپه را زده بر دو میل
پسند آمدش سخت و کرد آفرین / بدان بخت بیدار و فرّخ نگین

مدیر وبلاگ : امید باغانی بلوچكاره
شنبه 2 بهمن 1395 :: نویسنده : شیردل سالاری

میناب

 

دشت میناب با نام پیشین هرمز كهنه یادشده و از دیر باز تاكنون به نام های منا، مناب، مناو، مینا، میناو، مینو، … نیز خوانده شده است. میناب را به دلیل نزدیكی با دریا و وجود رودهایی در پیرامون آن، «میان آب» نیز گفته اند كه اندك‌اندك به میناب تغییر یافته است. شهرستان میناب، با پهنه‌ای حدود 5/6878 كیلومتر مربع، در خاور استان هرمزگان، در كناره كرانه‌ای دریای مكران (دریای عمان)، در شمال خاوری تنگه هرمز، در 27 درجه و 8 دقیقه‌ی پهنای شمالی و 57 درجه و 5 دقیقه‌ی درازای خاوری نسبت به نیم روز گرینویچ قرار دارد و بلندی آن از سطح دریا حدود 27 متر است. كشاورزی و باغ داری میناب و پیرامون آن از رونق ویژه‌ای‌برخوردار است. آب‌شیرین فراوان همراه با خاك حاصل‌خیز دشت میناب، جایگاه مناسبی را برای كشاورزی در این ناحیه فراهم ساخته است مجتمع صنایع تبدیلی مركبات (كارخانه آبلیموگیری) یكی از صنایع مهم میناب به شمار می‌رود كه دگرگونی بزرگی در جایگاه اقتصادی این شهرستان به وجود آورده است. از جمله صنایع دستی در این شهرستان می توان گلابتون دوزی وحصیربافی را نام برد كه برخی از آن ‌ها به مناطق اطراف صادر می شوند. علاوه بر آن ها چادرشب بافی یا كاربافی و طناب كنفی و نوعی كفش چوبی به نام سواس كه توسط زنان تهیه می‌شود نیز از دیگر صنایع دستی این منطقه محسوب می‌شوند. سواحل‌زیبای دریای مكران(عمان)، كوه زندان در 27 كیلومتری شمال شهر میناب و بازمانده قلعه هزاره«‌ قلعه بی بی مینو» در این منطقه مهم‌ترین دیدنی های شهرستان میناب را تشكیل می‌دهند.


مکان های دیدنی و تاریخی


سواحل زیبای دریای عمان، كوه زندان در 27 كیلومتری شمال شهر میناب و بازمانده قلعه هزاره«‌ قلعه بی بی مینو» در این منطقه مهم‌ترین دیدنی های شهرستان میناب را تشكیل می‌دهند.


صنایع و معادن


مجتمع صنایع تبدیلی مركبات (كارخانه آبلیموگیری) یكی از صنایع مهم میناب به شمار می رود كه با بهره برداری روزانه 50 تن، در سال 1367 هـ . ش، گشایش یافته و به دنبال آن دگرگونی بزرگی در جایگاه اقتصادی این شهرستان به وجود آورده است. از صنایع دیگر شهرستان میناب می توان كارخانه‌مواد خوراكی، كارگاه های نساجی، كارخانه های مصالح ساختمانی، كارخانه تهیه ابزار فلزی را نام برد. هم‌چنین به دلیل همسایگی بخش بزرگ كرانه های شهرستان میناب با كرانه های خاوری تنگه هرمز ( حدود 120 كیلومتر) ماهی گیری یكی از كارهای مهم بوده كه تاثیر زیادی در اقتصاد شهرستان داشته است.


کشاورزی و دام داری


كشاورزی و باغ داری شهر میناب و پیرامون آن از رونق ویژه‌ای برخوردار است. آب شیرین فراوان همراه با خاك حاصل خیز دشت میناب، جایگاه مناسبی را برای كشاورزی در این ناحیه فراهم ساخته است. از این رو تولیدات زراعی شهرستان میناب، 40-50 روز روزدتر از تولیدات كشاورزی خوزستان وارد بازار می‌شود. فرآورده‌های كشاورزی و باغ داری میناب خرما، مركبات (لیمو ترش و نارنگی)، صیفی، سبزی، … است. مركبات این شهرستان از مرغوبیت ویژه‌ای برخوردار بوده و خرما به عنوان یك تولید سنتی جای ویژه ای در كشاورزی و زندگی مردم این دیار دارد. آب كشاورزی میناب از چاه نیمه ژرفا و آب آشامیدنی آن از چاه معمولی تامین می شود. كشت دربندر سیریك شهرستان میناب به گونه سنتی بوده و مهم ترین فرآورده‌های كشاورزی آن خرما، لیمو ترش و تره بار هستند.دام‌داری در این شهرستان بسته به جایگاه مراتع و شرایط زیستی مناسب از رونق خوبی برخوردار است. در میناب پرورش بز، گوسفند، گاو و گوساله به روش سنتی انجام می شود.


مشخصات جغرافیایی


شهرستان میناب، با پهنه ای حدود 5/6878 كیلومتر مربع، در خاور استان هرمزگان، در كناره كرانه ای دریای مكران (دریای عمان)، در شمال خاوری تنگه هرمز، در 27 درجه و 8 دقیقه ی پهنای شمالی و 57 درجه و 5 دقیقه‌ی درازای خاوری نسبت به نیم روز گرینویچ قرار دارد و بلندی آن از سطح دریا حدود 27 متر است. این شهرستان از سوی شمال به شهرستان رودان، از باختر به شهرستان بندر عباس و دریای پارس، از خاور به شهرستان جاسك و استان كرمان و از جنوب به شهرستان جاسك و تنگه استراتژیك هرمز محدود است. بخش های شمالی و خاوری شهرستان میناب كوهستانی و بخش مركزی و باختری آن، دشتی است. بخش دشتی آن به درازای حدود 120 كیلومتر از بندر تیاب تا نزدیكی روستای كرگوشكی نوار كرانه ای ( كرانه خاوری تنگه هرمز) قرار دارد. آب وهوای این شهرستان، مانند دیگرنواحی استان هرمزگان گرم و مرطوب است. رطوبت هوا زیاد و هر چه به كرانه نزدیك تر شویم، اثر آن محسوس تر است. درجه حرارت گاهی به 50 درجه بالای صفر می رسد. بیش ترین درجه حرارت 6/47 و كم ترین آن 5/6 و میانگین سالانه آن 9/26 درجه سانتی گراد است. جمعیت شهرستان میناب، در سرشماری عمومی نفوس و مسكن 1375 هـ . ش، 204588 نفر، شامل 103053 نفر مرد و 101535 نفر زن بوده است. مردم میناب سخت كوش، استوار، وطن دوست، مهمان نواز و متدین هستند و به زبان فارسی و لهجه شیرین مینایی سخن می گویند. ساكنان شهر میناب مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری و سنی بوده و زبان مردم شهرستان میناب، فارسی و لهجه های مینابی، بشاگردی، بلوچی در این منطقه رایج است. شمار زیادی مهاجر لاری و بحرینی در این شهرستان ساكن شده اند و به لهجه های خود سخن می گویند.
فاصله هوایی میناب تا تهران 1094 كیلومتر و فاصله زمینی آن تا تهران 1616، تا بندر عباس 110، تا دهبارز 64 كیلومتر است. دو راه آسفالته درجه 2 از سیریك، كه یكی به سوی شمال به درازای 75 كیلومتر تا مركز شهرستان میناب و دیگری به سوی جنوب خاوری به درازای 150 كیلومتر تا بندر جاسك كشیده شده است. بندر های مهم شهرستان میناب، عبارتند از: تیاب، كلاهی، كرگان، كوهستك، سیریك. بعضی از این بندرها، خلیج های كوچكی دارند كه به آن «خور» می گویند.


وجه تسمیه و پیشینه تاریخی


از دشت میناب با نام پیشین هرمز كهنه، یاد شده و از دیر باز تا كنون به نام های منا، مناب، مناو، مینا، میناو، مینو، … نیز خوانده شده است. میناب را به دلیل نزدیكی با دریا و وجود رودهایی در پیرامون آن، «میان آب» نیز گفته اند، كه اندك اندك به میناب تغییر یافته است. واژه میناب، در گذشته به جهت شفافیت آب رود میناب، مینا آب بوده، كه به مرور زمان و به دلیل دگرگونی، حرف«آ» از بین رفته و به گونه میناب درآمده است. مردم محل بر این باورند كه در روزگاران كهن، دو خواهر به نام‌های «بی‌بی مینو» و«بی‌بی نازنین» این شهر را پایه گذاری كرده اند. ناحیه میناب از دیرباز نه تنها به نام های گوناگون، نظر جهانگردان را به خود جلب کرده، بلكه دست‌خوش یورش های ویران‌گر نیز بوده است. در محل امروزی میناب، شهری آباد، كه مركز ایالت هرمز كهنه بوده، قرار داشته كه تیمورلنگ با یورش وحشیانه خود، آن را خراب كرده و هفت دژ استوار آن را نیز ویران ساخته است. یكی از دژهای ویران شده شهر به نام دژ«بی بی می نو»، كه همان «بی بی مینو» باشد، در گوشه خاوری شهر باز مانده است و به این دژ «هزاره» هم می‌گویند. از بازمانده‌های تاریخی این شهر، دژ میناب است، كه شهر میناب بر دامنه آن بنا شده است. این دژ تا اواخر دوران قاجاریه، مركز حكومت بوده و اكنون خرابه ای بیش نیست.





نوع مطلب : معرفی، مرکز و شرق هرمزگان، جغرافیا و فرهنگ منطقه، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
سه شنبه 22 فروردین 1396 01:02 ب.ظ
Wonderful article! That is the type of information that are meant to be shared around the
web. Shame on the seek engines for no longer positioning this publish higher!
Come on over and consult with my site . Thanks =)
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جیمی نت